Het verhaal van de soepsteen
Op een dag komt een reiziger aan in een arm dorp, waar de mensen nauwelijks te eten hebben. Hij ropet iedereen rond het grote vuur op het dorpsplein.
Er hangt een enorme pot boven waarin hij een grote steen legt en hij kondigt aan soep te gaan koken. Verschillende dorpsbewoners herinneren zich opeens toch nog ergens in huis een ingrediënt te hebben dat in de pan mag. Het resultaat van deze samenwerking is een enorme hoeveelheid heerlijke soep. De bijzondere steen mogen de dorpsbewoners houden. Eenmaal weer op doorreis raapt de reiziger langs de kant van de weg een nieuwe steen op.
De moraal van dit oude volksverhaal is duidelijk. Voor iedere organisatie zijn mensen het belangrijkst. De interim-manager van CN is dan ook slechts een tussenpersoon die door zijn/haar stijl van leidinggeven de mensen in de organisatie hun verantwoordelijkheden laat (her)ontdekken. Zo wordt iedere betrokkene eigenaar van een deel van de organisatie. Als de interim weer weg is, moeten de werkzaamheden immers gewoon door lopen.
